من مست لحظه های بی ریای توأم
/ گالش!
آن دور ها با که آمیختی
که نسترن
با اشاره دستها ی تو می شکفد
آی گالش
بر پهنه ی کدام دامنه خوابیدی
که این سان
به بوی کوه آغشته ای
و در زلال کدام چشمه
/ وضو می سازی
و در سایه ی کدام درخت
/ نماز می گذاری
/ که مثل آینه صافی
تو بیقرار کدام نگاهی
و نشئه کدام صدایی
که به یک لحظه ی آن
/ تمام رمه ات را خواهی بخشید
آی گالش
/ ای صبور سترگ
از دم تو تحمل ایوب می وزد
با ما بگو
/ آویشن کدام بهار
/ در سبد دستهای تو گل ریخت؟
و رازیا نه ی وحشی را
/ کدام دست لطف
/ از بالای
/ بلند
/ تو
/ آویخت؟
عرق سبز کدام دره
/ نثار پاکی پاهایت شد؟
که این سان
/ معطر و بلند می رویی
مثل غروب عمیقی گالش!
/ با ما بگو
/ وقتی در نماز می ایستی
پشت حصار ترس هجوم گرگ
/ چه می کاری؟
و رمه ات را
/ در امنیت کدام بیابان
/ به چرا می فرستی
وقتی که در تصور یک کوچ
/ قدم می گذاری
در خورجینت چه داری
جز ریسه های معطر ایمان
/ و خنجری
در جان سه هزار تنکابن، 12/5/1362
هر وقت بياد دوران كودكي ام مي افتم
نگاههاي مهربان مادرم در ذهنم چنان تداعي مي شود كه برايمان هم مادر بود و هم پدر
او يك مرد بود
محكم و استوار
و رنجور از غم روزگار
ياد اون روزهاي سرد زمستان
روزايي كه از سرما دندانهايمان بر روي هم مي ژكيدند
روزايي كه پدر نبود و مادر غم ما مي كشيد.
غم نداري
غم بي لباسي
غم بي كفشي
غم بي خرجي ماهانه
غم بي نفتي
غم بي كسي كه برود جنگل تا هيزم جمع كند
غم فرا رسيدن شب و زوزه گرگ و شغال
غم شب خوابي سگ دربان و ماليدن پوزه خوك بر در و نعره شنيدنهايش
غم تنهايي و وحشت صداي غرش رعد و برق
غم خرابي جوب پشت خانه و فوران آب و خانه نمور
غم شيندن آژير وضعيت قرمز حمله هوايي بمب افكن هاي عراقي
غم گوش دادن اخبار شبانه و دلهره شيندن خبر مرگ خواهرزاده سربازش
روزايي كه پدر نبود و مادر غم علوفه گاوان را مي خورد
روزايي كه پدر نبود و مادر غم دونه مرغان را مي خورد.
غم شنيدن صداي شكستن شاخه هاي درختان پرتقال از سنگيني برف در نيمه هاي شب
غم دونه دونه تكان دادن شاخه هاي درختان پرتقال تا از سنگيني نشكند و از سرماي دم دماي صبح يخ نزند.
غم رفتن به بازار با پاي پياده و اون هم با فرسنگها فاصله
غم حمله حيوانات وحشي كه در سر راه او براي رفتن به بازار ظاهر مي شدند.
و هزار غم همچو اين غمها!!!
برف تا بالاي زانو رسيده بود و مرغان مادر چيزي براي خوردن در حياط خونه نمي يافتند و مادر غم بي گندمي مي كشيد.
مرغان گرسنه ديگر تخم نمي كردند
گوئي آنها هم با مادر تنهاي من قهر كرده بودند
گاوان همه از سرما علوفهاي انبار شده را خورده بودند و چيزي ديگر باقي نمانده بود و از گرسنگي همديگر را مي ليسيدند
گاوان هم ديگر شير نمي دادند
و بدتر از همه مرا بياد غم بيماري سخت مادر مي اندازد كه آنقدر نااميد بود كه پارچه اي از جنس ململ را با نخهاي رنگين تزئين مي كرد و مي گفت اين ها را از من به يادگار نگه داريد.
شاخه هاي درخت انار را قلم مي زد و در آن سرماي شديد بر زمين فرو مي كرد و مي گفت: وقتي كه اين ها به بار نشستند، ميوه هايش را نوش جان كنيد و مرا بياد آوريد و از خداي خود براي من طلب مغفرت نمائيد.
غم روزهايي را بياد مي آورم كه از دلتنگي بر بام طويله گاوان مي رفتم و در ميان كاه و علوفه دراز مي كشيدم و سخت از زمانه شاكي بودم و در خلوت خويس سير گريه مي كردم.
يعني باورت مي شود كه همه اينها حقيقت است؟!؟
آري،
آری، باورکن همه اش حقيقت است ...
او اكنون با پدر به طواف خانه خدا رفته.
نگارش این داستان واقعی ادامه دارد...
سال نو بر او همه دوستان مبارك باد.
|
|
وصیت نامه شهید محمدعلی گلین آسیابی
پسرخاله محبوب من
مزار مطهر شهید محمدعلی آسیابی و پدر بزرگوارش علی اکبر آسیابی
پدر و پسر چه آرام در کنار یکدیگر خوابیده اند!...!
|
فرازي از وصيت نامهي شهيد محمد علی گلين آسیابی |
|
خدايا ! مرا ببخش از اينكه معصيت كرده ام وگناه كردم ، خدايا به من توفيق ده تا براي رضاي تو كار كنم . پدرم از اينكه برايم زحمت كشيده ايد خيلي متشكرم ،پدرم مي دانم پسر خوبي براي شما نبودم ولي باز شما به بزرگي خود مرا حلال كنيد ومادرم ميدانم كه خيلي برايم زحمت كشيده ايد مرا حلال كن ، ودر راه شهادتم ناراحت نباش . خواهران وبرادرانم ، نمازهاي جمعه وجماعت را ترك نكنيد وبا ضد انقلاب وبي حجابي مبارزه كنيد . نگذاريد خون اين شهيدان وعزيزان وفرزندان گل شكفته شما را پايمال كنند وزير پا بگيرند هر گاه تفنگم قصه مي گفت : احساس مي كردم داغي به دل دارم ، سنگرم تنها خانه است كه اجاره آن خون است ، من اين خانه كوچك سنگر را با همه جهان عوض نمي كنم در درون سنگرها ودر روي خاك ريزهايم هر شهيدي استوار نهفته است ، بفرمانت آنقدر در سنگر مي مانم تا بر پيكرم گل مقاومت برويد واين گل را تا آخرين منزل وآخرين قطره خونمان نگهبانم |
عکسهایی از آغوزکی
عباس کمالی، مدیر وبلاگ آغوزکی
نوادگان احمدخان کمالی
۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۷
هشتم فروردین ۱۳۸۷
اونی که شیروانی قرمز داره، منزل ییلاقی پدریمه!
۱۵خرداد ۱۳۸۷ دهکده تابستانی رامسر (آغوزکی)
اینم امیررضا سرگل بچه های آغوزکی
سلام به همه گالش وچه ها
اينجا آغوزكي و اين بنا، بناي سيده خانم آغوزكي مي باشد.
اميد است حاجاتتون برآورده گردد به حق خودش و برادر
بزرگوارش
(آمين)
اينم ي تصوير زيبا از نماي كلي روستاي
آغوزكي
مدفن شهيد عزير محمد علي گلين آسيابي
گالش
گالش يا گاولش، فارسی مئن گاوبان معنی دئنه. ای کلمه، سانسکريت ِ جی بون و ريشه دأره. سانسکريت ِ مئن، گؤ (گاو) ِ جی نگهداری کوردن و اونه پاسنه گونن: گئورکش.
ای احتمال نی نأی کی ای کلمه گئوشورون جی ريشه بگيته بی کی يه دانه فرشته يا الهه نام ايسه و اين ِ وظيفه اينه کی موفيد مالؤن و چارپايؤن ِ جی حمايت بکونی.
در کلّ، گالش يعنی کسی کی دامداری کؤنه و گؤ و گوسند پرورش دئنه. گالشؤن، گيلان و مازندران ِ کوهؤن ِ مئن زندگی درن. اوشؤن، گيلهمردؤن (اوشؤنی کی گيلان و مازندران ِ جولگه مئن زندگی درن) امره يهدانه بون و ريشه دأنن و يهته قوم (گيلک) ايسن کی معمولن اوشؤنه گيل و ديلم دخؤنن.
در واقع، گالشؤن، کوهنيشين گيلک ايسن و گيلهمردؤن، جولگهنيشين گيلک.
گالشؤن ِ بون و ريشه
خيلی قديم کی گيلان جولگهؤن مئن نشاست زندگی کوردن، گيلکؤن همهتايی کوهستان مئن زندگی کوردن و بازون، وختی دريا اؤ پس بوشؤ و انسان ياد بگيته کی چوتو هيست ِ زمينه خوشکا کونی و بجکاری بکونی و کشاورزیيه ياد بگيته، يک بخش، کوهستان ِ جی جير بومأن و جولگه مئن زندگیيه سراگيتن. اوشؤنی که کو جؤر بئيسأن بوبؤن گالش و اوشونی کی جولگه مئن بومأن بوبؤن گيلهمرد. هسا، گيلهمرد (گيل+آمارد) و گالش، کسن ِ امره، گيلک قومه تشکيل دئنن و ايشؤن زوان و تاريخ و فرهنگ يکی ايسه.
گالشؤن ِ زوان
گالشؤن ِ زوان گيلکی هيسه. جالبه کی با اونکه گيلان ِ جولگه مئن، شرق و غرب ِ گيلکی لهجهٰئن همديگر ِ امره تفاوت دأره و هرته گيلکیيه خوشته لهجه همره گب زئنن، گالشؤن ِ گيلکی لهجه، به هر دو طرف شبيه ايسه.
گالشؤن ِ زوان، گيلکی لهجهٰئن مئن، اصيلتر و دسنوخوردهتر بمانسه و ايشؤن ِ رسم و روسومات و موسئقی نی گيلکؤن ِ مئن اصيلتره.
گالشؤن، گيلکؤن ِ رسم و روسوماته تا هسا حفظ بکورده دأرن. ای رسم و دابؤن ِ جی، يه دانه نی گالشی تقويم (ديلمی تقويم) ايسه. گالشی تقويم کی همهته گيلکؤن ِ شی هیسه، 12 تا ما (ماه) دأره کی هرته 30 روج ايسه و 5 روزأ نی پنجيک (کبيسه) دأره و هر چار سال يهدانه روج اضافه بونه. پس گالشی سال، 365 روج دأره و هر چارسال 366 روجی بونه.
گالشی سال، نوروز ما جی سراگينه (شوروع بونه) و نوروز ما اوّل، برابره با هجری شمسی مورداد ماه 17.
گالشؤن ِ ليواس کی هنوزأ نی دکونن، يهدانه پشمی شلوار ايسه، يهدانه پشمی جليقه، يهدانه کولیر، يهدانه نی شؤلا. همهته پمشی ايسن و کوهستان ِ آب و هوا و سردی ره موناسبن
گالشم، اي بچه تهران ، گالشم
گالشم، اهل دهاتم، زاده كوه و كلاتم
من سرشتم از طبيعت، آب سرچشمه بنوشم، گرمي جانم ز پوست و پشم گوسفندان من تامين شود
بچه تهران، من بجاي قاشق استيل و سيلور، سرويس ظرف طلا، دست برگيرم كچه با لاكي از ماس پلا
پرده سر يا دار بن، مالنگه سر يا چشمه كين
جا مرره فرق نداره ، خارنم خوشته غذا
گالشم، اي بچه تهران
گالشم
گر كنم شب بر بيابان، كوه و رود يا دشت و جنگل
اشكر و پلپيس بروبم زيرم و تخته سنگي را نمايم بالشم
رخت داماديم كولير و كفش داماديم چاموش
بچه تهران عزت من همسر مردانه پوش
چكمه تا زانو سرو، لبند كمر، منديل بزه
بچه تهران تو چي داني چه چيني، النگ گيري يا گاو دوشي رنج و مزه؟
غيرتم ميراث كوه شاسفيد كوه، سربلندي، از شرم دار و مزي
جنگلم پندم بداد، گالش وچه، تا زنده اي مردانه زي
لغت گالش برايت بچه تهران اين چنين معني كنم:
گاف گالش از گذشت مي آيد و وان الف از آدميت
لام آن از لذت گاف و الف منتج شود
شين آن هم شاكر درگاه ايزد هر زمان و هر مكان
غير اين گرباشم اين تن، پر ز اهريمن شود
چون تو نيستم من اگر دارم ز سعي خويشتن مي نامم و ور ندارم از قصور رب خويش
ار بدارم تا توانم مي كنم اخلاص بر خلق خدا
ور ندارم شاكرم بر حكمت پرودگار
گر بگفتند مال و ثروت بر شبي بند است و زور و بازو برتبي
راست مي گويند بخواندم در حكايات كليم الله نبي
شغل من گوسفند چروني، افتخارم جنگله
ساز پيغمبر نوازم، مي شناسي ني لله؟
افتخارت بچه تهران موس و كيبورد و مانيتور، فرمان بنز و پرادو
بچه تهران ديد يو ميك اكسپيريينس ماس سر و كشك و سيريك و آلش و دوغ؟
آي كن اسپيك اينگليش اي بچه تهران از ول از يو
تا كنم من كاميونيكيت با جهان تازه و نو
فك نكن غيرت به شلوار كوتاه و مانتوي تنگه جوان!؟!
يادمان باشد بلف ابزار ننگه اين بدان
فك نكن در وقت جنگ اخذ معافي كردي و چون كه فرزند فلاني بودي و پارتي كلفت
بچه تهران گر بشه جنگ، از براي حفظ ناموس و وطن هموچو شيرودي جسم و روحم را به پرواز آورم
ادامه دارد ...
عباس كمالي نژاد
آغوزكي
زمستان 86
درباره وبلاگ
یادش همیشه جاوید است
فهرست اصلي
نوشته هاي پيشين
این لینک حجم سکوت رو حتمن ببینید
آمار وبلاگ
- افراد آنلاين:
- تعداد بازديدها:
ترجمه قالب
Powered By
Theme Site